Bisdakplanet.net

Balik nako diri kay mana ang gyera patani, kadaug ko ug sakto gyod ko. Dia koy itampo ninyong video bahin sa sauna sa Japan. Mamatay mog katawa ani oy.
Ayaw na tawon kog surang suaranga ha.

Hay, kalami sa paminaw. Kadalikyat ko ug sulat post diri sa atong planeta Naa lang ko  i share kaninyo, managhigala. Samtang mabasa ni ninyo, palihog hatagi sad ko ug tubag kung naa ka ika sulti bahin ani istorya. Dili kani nahitabo sa akoa mismo, kundi sa akong kaila, pero isuwat nako nga morag akoa. Kay usahay, bisan unsaon, mabati man jud kini kanatong tanan.

*****************

Gitawagan ko sa akong nanay gikan sa probinsiya ganina. Gusto kuno ko niya maka istorya. Namati sad ko. Ingon siya, dili pa kuno niya ma uli akong kuwarta kay ipahulam pa kuno niya sa akong auntie.

Kana nga kuwarta, ako kanang na ipon ngadtong nag trabaho pa ko sa manila. Ako man unta kanang gamiton para ibayad sa mga buwis sa balay, pero sige nalang. Gi kinahanglan ni Nanay, mao nga ako sa gipahulam sa iya. Karon ingon siya, gamiton sa akong Tita ang kuwarta. Ipahulam niya kay ibalik ra kuno human sa 15 ka adlaw. Hing ingon ko nga dili ko mo sugot sa iyang plano. Pero, mura og wala siya ka dungog sa akong gisulti. Mabayran ra lagi kuno ang buwis karon bulana. Ma uli ra kuno ang kuwarta. Sabton lang sa kuno nako ang akong auntie kay nag daot siya. Kinahanglan niya mo bakasyon kauban ang iyang duha ka anak sa ambot kung asa ba kato nga lugar ingon sa akon ina. Wala na ko namati. Mas palabihon pa niya ang akong auntie. Nag daot man gani kana siya, pero wala siya nag hikahos. Maayo ang kahimtang nila sa iyang kinabuhi. Maayo ug trabaho iyang bana. Nganong palabihon man jud siya?

Wala ko kasabot ani nga ideyaha. Gi tiwas nako akong pakig istorya sa akong ina. Paghuman hing higda ko sa kama ug natulog ko. Sa pag piyong nako sa akong mga mata, sakto pod hing tulo akong luha.

Ingon ani ang kinabuhi nato mga Pilipino. Wala’y mahimo kon misulti na ang atong mga ginikanan. Labi na kung naa ka sa laing nasud. Ilang pag tuo nimo minahan ka ug kuwarta. Pero dili pa kini ang pinaka sakit, mga higala.
Ang mas labaw nga pait ay kanang dili ka paminawon sa imo mga ka pamilya. Dili man pod sa mo suway ta, kundili naa man sab kita atong kaugalingong hunahuna, pang isip, desisyon.

Akong pangutana: Mausab pa kaha kini ng kinaiya nato mga Pilipino?